Pierwszy dzień w przedszkolu, przećwiczony w książce o twoim dziecku

Dla trzylatka najtrudniejsze w przedszkolu jest zwykle to, czego nie zna: nowa sala, obcy dorośli i pytanie, kiedy wrócisz. Książka zamienia te niewiadome w kolejne obrazki. Dziecko widzi siebie przy wieszaku ze swoim znaczkiem, przy stoliku z zupą, na dywanie z klockami i wreszcie w drzwiach, w których stoisz ty.

Nie zastąpi to adaptacji ani twojej obecności w pierwszych dniach i nie obiecujemy, że łez nie będzie. Daje wam za to wspólne słowa: zamiast ogólnego „będzie fajnie” możesz powiedzieć „pamiętasz, jak w książce po leżakowaniu przyszła mama?”.

Najbardziej pomagają konkrety. Jak nazywa się grupa: Biedronki, Motylki, Jeżyki? Jaki znaczek dziecko dostanie w szatni? Czy po obiedzie jest leżakowanie i czy można przynieść własną poduszkę albo przytulankę? Jak ma na imię pani i kto zwykle odbiera dzieci? Wszystko to wpisujesz w opisie historii własnymi słowami.

Dodaj też wasz rytuał pożegnania, jeśli już go macie: buziak w dłoń „na zapas”, machanie przez okno albo trzy uściski i ani jednego więcej. Gdy bohater książki żegna się dokładnie tak samo, łatwiej potem powtórzyć to w prawdziwej szatni.

Rok przedszkolny zaczyna się 1 września, a wiele placówek organizuje wcześniej dni adaptacyjne. Dobrze, jeśli książka jest w domu kilka tygodni przed pierwszym dniem: czytana co wieczór przestaje być nowością, a staje się planem, który dziecko zna na pamięć.

Egzemplarz drukowany dociera do Polski zwykle w około 8–12 dni roboczych od zatwierdzenia druku; to szacunek, a nie gwarantowany termin. Przy starcie we wrześniu zatwierdź więc druk najpóźniej na przełomie lipca i sierpnia. Jeśli dziecko dołącza do grupy w trakcie roku, PDF jest gotowy, gdy tylko książka powstanie, i można go czytać z ekranu, zanim przyjdzie paczka.

Ta sama książka przydaje się nie tylko trzylatkom. Dla dziecka, które idzie do żłobka, wybierz najmłodszy wiek i napisz w opisie, że historia ma być bardzo krótka, z jednym zdaniem na stronę. Dla pięciolatka, który zmienia przedszkole po przeprowadzce, bohater może już być „starym przedszkolakiem”, który po prostu poznaje nowe miejsce.

Do książki warto wrócić po dłuższej przerwie, na przykład po chorobie albo po wakacjach, kiedy poranki znowu robią się trudne. A gdy przedszkole będzie już oswojone, na półce może stanąć następna: bajka na dobranoc z twoim dzieckiem.