Książka ze zdjęciem dziecka: jak wybrać zdjęcie i co z niego powstaje

Pod tym hasłem kryją się dwie różne rzeczy. Pierwsza to fotoksiążka: album, do którego wybierasz kilkadziesiąt zdjęć i dopisujesz podpisy. Druga to bajka, w której dziecko jest bohaterem, a jego wygląd bierze się ze zdjęcia. Ta strona jest o tej drugiej.

U nas zdjęcie jest wzorem, z którego powstaje narysowana postać. Samej fotografii w książce nie zobaczysz: na ilustrowanych rozkładówkach jest bohater, raz na rowerku, raz w rakiecie, raz w kaloszach nad kałużą. Dostajesz więc opowieść z początkiem i końcem, a nie zbiór ujęć. Jeśli zależy ci głównie na tym, żeby w tekście padało imię, zajrzyj też na stronę książka z imieniem dziecka.

Najlepiej sprawdza się aktualne zdjęcie, na którym jest tylko twoje dziecko, z twarzą zwróconą do aparatu i w dobrym świetle, na przykład przy oknie albo na dworze w pochmurny dzień. Zwykłe zdjęcie z telefonu w zupełności wystarczy.

Odłóż na bok ujęcia w czapce z daszkiem, w okularach przeciwsłonecznych, z buzią umazaną lodami i zdjęcia grupowe z przedszkola: zasłaniają albo rozmywają to, po czym dziecko rozpozna siebie. Ubranie nie ma znaczenia. Ulubioną bluzę z dinozaurem, strój piłkarski albo sukienkę z falbanką możesz dopisać osobno w opisie postaci.

Narysowana postać ma być podobna, ale pozostaje ilustracją, a nie portretem. Sprawdź to, co naprawdę odróżnia twoje dziecko: fryzurę, kolor włosów i oczu, okulary, piegi, szczerbę po pierwszym mleczaku. Jeśli czegoś brakuje, wróć do postaci i dopisz ten szczegół słowami.

Styl też robi różnicę. W delikatnej akwareli rysy są miękkie i bajkowe, w filmowym 3D bardziej wyraziste, a w stylu z klocków podobieństwo jest z natury umowne. Jeśli najbardziej zależy ci na tym, żeby babcia od razu zawołała „to przecież Borys!”, wybierz styl, w którym twarz jest pokazana szczegółowo.

Każda postać dostaje własne zdjęcie albo opis, a oba sposoby możesz łączyć w jednej książce: dziecko ze zdjęcia, dziadek opisany słowami, bo jedyna jego fotografia pochodzi z wesela sprzed dwudziestu lat. Jeśli w historii ma wystąpić kolega z podwórka, poproś najpierw jego rodziców o zgodę na użycie zdjęcia albo po prostu go opisz. Więcej o obsadzie przeczytasz na stronie książka z całą rodziną.

Po zamówieniu powstaje cała książka i dopiero wtedy widzisz bohatera w piętnastu różnych scenach. Przejrzyj je spokojnie. Ilustrację, na której postać wyszła mniej podobnie, możesz wygenerować na nowo, do 30 razy na książkę, łącznie z okładką. Do druku nic nie trafi, dopóki go nie zatwierdzisz.