Książka dla 3-latka i 4-latka: jak wybrać historię, do której będzie wracać

Sprawdza się prosta budowa: jeden wyraźny bohater, mały kłopot i dobre zakończenie. Zaginiona rękawiczka, pierwszy raz na dużej zjeżdżalni, kot sąsiadki, który wszedł na drzewo i boi się zejść. Trzylatek chce wiedzieć, że wszystko skończy się dobrze, i lubi to sprawdzać wiele razy.

W grupie wiekowej 3–5 lat tekst jest pisany do czytania na głos: krótkie zdania, proste słowa i obrazek, na którym dzieje się to, o czym właśnie czytasz. Dziecko słucha, patrzy i pokazuje palcem siebie. Dla młodszych jest książka dla rocznego dziecka, z jeszcze prostszym tekstem.

Czterolatek nadąża już za fabułą z kilkoma przystankami i cieszy się z małej zagadki. Historia może być wtedy śmielsza: poszukiwanie skarbu na działce, wycieczka do gospodarstwa agroturystycznego, przejazd wozem strażackim przez całe miasto.

Ilość tekstu na stronie zmienia się niewiele. Zmieniają się temat i napięcie, a o nich decydujesz przy tworzeniu książki. Pięciolatkom, które słuchają dłuższych opowieści, lepiej posłuży książka dla 5-latka.

Pluszak. Jeśli w domu rządzi żyrafa Frania albo pies bez jednego oka, zrób z niego osobną postać z imieniem i wyglądem. W historii może mówić i bać się bardziej niż dziecko, dzięki czemu to ono okazuje się odważne.

Temat. Najlepszy jest ten, o którym dziecko mówi od rana: koparki, dinozaury, pociągi, wróżki. Jeśli we wrześniu zaczyna przedszkole, zobacz książkę na początek przedszkola.

Styl. Dla tej grupy wiekowej dobrze sprawdzają się style o wyraźnych, miękkich kształtach, na przykład malowana książka obrazkowa, pluszaki albo wycinanka z papieru. Po zamówieniu przeczytaj całość na głos w tempie, w jakim czytasz wieczorem. Zdanie, na którym się potykasz, skróć: tekst możesz poprawiać bez ograniczeń.