Personalizowana książka z całą rodziną: kogo dodać i jaką dać mu rolę

Miejsc jest pięć, a chętnych zwykle więcej: rodzice, rodzeństwo, dwie babcie, dwóch dziadków, ciocia chrzestna i jeszcze pies. Zamiast upychać wszystkich, zadaj sobie jedno pytanie: z kim twoje dziecko przeżyło ostatnio coś, o czym wciąż opowiada? To zwykle dobra obsada.

Pomaga też okazja. Książka na pamiątkę wakacji u dziadków na wsi potrzebuje babci i dziadka, a nie całej rodziny. Jeśli bohaterami ma być przede wszystkim rodzeństwo, zobacz książkę dla rodzeństwa. Pozostałych bliskich możesz wymienić z imienia w dedykacji.

Maluchowi do trzech lat wystarczy jedna, najwyżej dwie znajome twarze, na przykład mama i miś. Krótkie sceny bez ciągłych zmian łatwiej mu śledzić. Przedszkolak poradzi sobie z trzema towarzyszami, jeśli każdy ma wyraźne zadanie: tata niesie plecak, przyjaciółka czyta mapę, pies biegnie przodem.

Dziecko w wieku szkolnym nadąży za całą piątką i lubi, kiedy każdy bohater wnosi coś innego. Wiek podajesz przy tworzeniu książki, a język i długość tekstu dopasowują się do niego.

Postacią nie musi być człowiek. Kot, który rządzi w domu, królik miniaturka czy jamnik sąsiadów dostają imię i wygląd tak samo jak ludzie. Ukochany pluszak może w historii ożyć i mówić ludzkim głosem, a jeśli twoje dziecko od miesięcy żyje jednorożcami albo smokami, taki stwór też może dołączyć do drużyny.

Opisuj konkretnie: „szary pluszowy słoń z naderwanym uchem, nazywa się Trąbek” da więcej niż samo „słonik”.

Czasem najważniejsza osoba nie jest z rodziny. Przyjaciółka z przedszkola albo kolega z klatki obok może zagrać drugą główną rolę w historii o tym, co udaje się tylko we dwoje: zbudować bazę na działce, pogodzić się po kłótni, skoczyć pierwszy raz z pomostu do jeziora. Taka książka pasuje na urodziny przyjaciela albo na pożegnanie przed przeprowadzką.

Jedna zasada: zanim dodasz zdjęcie cudzego dziecka, zapytaj jego rodziców. Jeśli wolisz tego uniknąć, wystarczy opis: kolor włosów, fryzura, ulubiona bluza. Jak wybrać dobre zdjęcie dla każdej postaci, piszemy na stronie książka ze zdjęciem dziecka.

Gdy książka powstanie, przeczytaj ją pod kątem obsady. Czy babcia robi coś więcej, niż stoi w drzwiach? Czy młodszy brat nie zniknął w połowie? Tekst możesz zmieniać bez limitu, więc dopisanie komuś jednej kwestii zajmuje chwilę, a ilustracje można generować na nowo, do 30 razy na książkę.